Αργεί ακόμη η άρση των περιορισμών

Αργεί ακόμη η άρση των περιορισμών

Σε μερικές εβδομάδες η χώρα έχει επέτειο. Συμπληρώνει δύο χρόνια σε καθεστώς capital controls. Και, δυστυχώς, δεν έχει γίνει κανένα ουσιαστικό βήμα προκειμένου να μπορούμε να δούμε στην άκρη του τούνελ το ενδεχόμενο εξόδου από αυτά. Όλοι γνωρίζουμε ότι επενδύσεις σοβαρές σε καθεστώς περιορισμών στην κίνηση κεφαλαίων δεν μπορούν να γίνουν. Οι πολίτες έχουν ακόμη για να μην ξεχνιόμαστε, ημερήσιο όριο αναλήψεων 60 ευρώ. Μπορεί να έχουν τη δυνατότητα να τα πάρουν αθροιστικά σε δύο δόσεις, αλλά το όριο παραμένει αμετάβλητο. Το κλείσιμο της αξιολόγησης ανοίγει ένα παράθυρο ελπίδας, αλλά δυστυχώς η ημέρα που θα εκλείψουν οριστικά τα capital controls δεν είναι πολύ κοντά.

Βλέπουν οράματα
«Θαύματα» στην κυβέρνηση

 

Μπορεί να είναι αλήθεια ότι η κυβέρνηση δεν θα μπορούσε να πετύχει καλύτερη συμφωνία, δεδομένου ότι οι πιέσεις των δανειστών ήταν αφόρητες και τα χρονικά περιθώρια έχουν στενέψει απελπιστικά. Ωστόσο, από αυτό το δεδομένο μέχρι το γεγονός ότι ο πρωθυπουργός επαναλαμβάνει μονότονα ότι μέσα από αυτή τη συμφωνία δεν υπάρχει ούτε ένα ευρώ επιπλέον λιτότητα υπάρχει τεράστια απόσταση. Επίσης ήρθε και η δήλωση του υπουργού Οικονομίας Δ. Παπαδημητρίου που όχι μόνο και αυτός δεν βλέπει λιτότητα, αλλά αντίθετα «οραματίζεται» αναπτυξιακή χροιά στα νέα μέτρα. Και ο από τις ΗΠΑ ορμώμενος υπουργός έκανε μία δήλωση με βάση την οποία η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά. Ούτε λίγο ούτε πολύ είπε, ότι «ναι μεν κάποιοι θα δουν τις συντάξεις τους να μειώνονται, αλλά κάποιοι άλλοι θα τις δουν να αυξάνονται». Το μοναδικό ελαφρυντικό που μπορεί να δώσει κάποιος στον υπουργό, είναι ότι η μακρά του απουσία από την Ελλάδα, του έχει στερήσει τη δυνατότητα να χειρίζεται με μεγάλη ευκολία τη γλώσσα και ως εκ τούτου κάπου μπερδεύτηκε.

Το πλεόνασμα του 2016
Μπορεί, αλλά φοβάται

Η πρόταση που κατέθεσε η ΝΔ για τη διανομή ενός μέρους του πλεονάσματος του 2016 τώρα, δεν είναι εκτός πραγματικότητας, όπως τόνισε το υπουργείο Οικονομικών. Υπάρχει σαφής πρόβλεψη στο Μνημόνιο και μπορεί να το πράξει. Ο λόγος που δεν το κάνει, είναι ότι λογιστικά θα εγγραφεί ως δαπάνη το 2017. Ο στόχος για πλεόνασμα φέτος είναι 1,75% του ΑΕΠ ή περίπου 3,2 δισ. ευρώ. Είναι προφανές ότι η κυβέρνηση φοβάται ότι ο στόχος αυτός μπορεί να τεθεί εν αμφιβόλω εφόσον δοθεί μέρος του πλεονάσματος. Κατά συνέπεια είναι οφθαλμοφανές ότι οι πανηγυρισμοί για την υπέρβαση του 2016 στηρίζονται σε μη επαναλαμβανόμενα έσοδα και αυτό προκαλεί, αν μη τι άλλο, ανησυχία.

Μπράβο στην κρατική τηλεόραση
Γιάνη είσαι... offside

Μπορεί κατά καιρούς να έχουν ειπωθεί όχι και τόσο κολακευτικά σχόλια για τη δημόσια τηλεόραση, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι όλοι οι δημοσιογράφοι μπορούν αβίαστα να μπουν στον ίδιο «κουβά». Πριν από λίγες ημέρες η ΕΡΤ3 φιλοξενούσε τον Γιάνη (με ένα ν) σε κάποια εκπομπή της. Κάποια στιγμή ο πρώην υπουργός Οικονομικών είπε... όλοι στην ίδια χώρα ζούμε... για να λάβει πληρωμένη απάντηση από τη δημοσιογράφο... όχι βέβαια, εμείς εδώ ζούμε, αλλά εσείς πηγαινοέρχεστε... κάτι που προκάλεσε την έντονη αντίδραση του Γ. Βαρουφάκη, που απάντησε με ύφος δέκα καρδιναλίων «αν δεν ήμουν εγώ και ο Τσίπρας εσείς δεν θα ήσασταν εδώ». Και προς τιμήν της η συνάδελφος δεν μάσησε και επέμενε στη θέση της... δεν ζούμε όλοι στην ίδια χώρα.

Ούτε για... καραμέλες δεν φτάνουν
Οι περιβόητες λίστες δεν φέρνουν λεφτά

Όλοι θα θυμάστε ότι πριν από τις εκλογές του 2015, η νυν κυβέρνηση και τότε αντιπολίτευση παρομοίαζε τη λίστα Λαγκάρντ και τη φοροδιαφυγή στην Ελλάδα ως μία τεράστια «δεξαμενή» από την οποία μέσα στους πρώτους έξι μήνες θα είχαν εισπραχθεί περίπου 2 δισ. ευρώ και έτσι θα είχε δοθεί μία τεράστια ανάσα στην ασθμαίνουσα ελληνική οικονομία. Από τότε έχουν περάσει περίπου δυόμισι χρόνια και τα έσοδα από τις λίστες, προστέθηκαν και άλλες εν συνεχεία, είναι για να αγοράσει το ελληνικό δημόσια... παστέλια. Μόλις 80 και κάτι εκατομμύρια είναι η συγκομιδή για τα δημόσια ταμεία.

Μπορεί να είναι διατηρήσιμη;
Ανάπτυξη ναι μεν, αλλά...

Το 2017 καλώς εχόντων των πραγμάτων η ελληνική οικονομία θα κινηθεί με θετικούς ρυθμούς και το μόνο που απομένει να δούμε είναι το ακριβές ποσοστό με το οποίο θα αυξηθεί το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν. Όποιο και να είναι, το μεγάλο ζητούμενο είναι να προέλθει από πηγές που θα μπορέσουν να στηρίξουν τη μελλοντική ανάπτυξη της χώρας. Και αυτό μπορεί να προέλθει από παραγωγικές διαδικασίες και εκτός δημοσίου τομέα. Με λίγα λόγια το τρίπτυχο της επιτυχίας είναι: επενδύσεις, επενδύσεις, επενδύσεις. Όσο μικρές ή μεγάλες και αν είναι αυτές, η στήριξη της ελληνικής οικονομίας είναι μονόδρομος. Πρέπει άμεσα να στηριχθούν με κάθε κόστος επενδύσεις που θα αυξήσουν το ΑΕΠ και θα μειώσουν την ανεργία.

Δεν πήραμε κανένα μάθημα
Επτά χρόνια μνημόνια

 

Συμπληρώθηκαν επτά χρόνια που Ελλάδα είναι στα Μνημόνια. Κάθε κυβέρνηση υπέγραψε το δικό της. Αν γυρίζαμε τον χρόνο πίσω θα βλέπαμε ότι έχουν γίνει τραγικά σφάλματα από όλους, δανειστές και κυβερνήσεις και το χειρότερο όλων είναι ότι αυτά, δεν τους έγιναν μαθήματα. Ίσως αν όλοι είχαν «διαβάσει» καλύτερα την πραγματικότητα, η κατάσταση στην Ελλάδα να ήταν καλύτερη. Δυστυχώς όμως η πολιτική στη χειρότερη μορφή της υπερίσχυσε της λογικής, υπερίσχυσε της οικονομίας. Και το χειρότερο όλων είναι ότι ακόμη και σήμερα με τα όσα έχει βιώσει ο τόπος και κάποιοι συνεχίζουν να ζουν στο δικό τους «συννεφάκι». Κρίμα γιατί πολύ φοβούμαστε ότι η «όμορφη» περίοδος των Μνημονίων με χρηματοδότηση τελειώνει και θα έρθει η άλλη, εκείνη των μνημονίων χωρίς λεφτά.

08.05.2017