Ποιοι είναι οι 3 πραγματικοί λόγοι που δεν προχώρησε η καλύτερη λύση για τα NPLs των τραπεζών στην Ελλάδα

Ποιοι είναι οι 3 πραγματικοί λόγοι που δεν προχώρησε η καλύτερη λύση για τα NPLs των τραπεζών στην Ελλάδα
Η διαδικασία αξιοποίησης των προβληματικών δανείων από τις τράπεζες θα αποδειχθεί χρονοβόρος διαδικασία και χαμηλής αποτελεσματικότητας.
Ποιοι ήταν οι πραγματικοί λόγοι που δεν προχώρησε η καλύτερη λύση για τα NPLs;
Πρωτίστως πρέπει να αναφερθεί ότι η καλύτερη λύση για την διαχείριση των προβληματικών δανείων είναι η bad bank ή τύπου asset management τύπου ΝΑΜΑ. 
Η διαδικασία αξιοποίησης των προβληματικών δανείων από τις τράπεζες θα αποδειχθεί χρονοβόρος διαδικασία και χαμηλής αποτελεσματικότητας. 
Από τα 105 δισεκ. τα 80-85 δισεκ. είναι καταδικασμένα να μην αποδώσουν υπό οποιοδήποτε σενάριο. 
Οι βασικοί λόγοι που δεν προχώρησε η συλλογική λύση για την αντιμετώπιση των NPLs ήταν τρεις
Εδώ πετάχτηκαν στο καλάθι των αχρήστων 39 δισεκ. του 2013 με 10 δισεκ. θα μπορούσαν να αγοραστούν έως 50 δισεκ. προβληματικά δάνεια εξέλιξη που θα έδινε τεράστια ώθηση εξυγίανσης στις τράπεζες. 
Ποιοι ήταν οι τρεις βασικοί λόγοι που δεν προχώρησε η λύση της bad bank; 

1)Οι δανειστές θεωρούσαν αναξιόπιστη την ελληνική διαχείριση των NPLs μέσω ενός συγκεντρωτικού μοντέλου τύπου bad bank καθώς υπήρχαν αμφιβολίες ότι θα επικρατούσε μια κρατική λογική στην διαχείριση δεκάδων δανείων.
Δεν υπήρχε εμπιστοσύνη ότι θα ακολουθηθούν διαφανείς διαδικασίες. 
Είχε προταθεί το διοικητικό σχήμα μιας bad bank να ακολουθήσει τα πρότυπα του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας αλλά για πλείστους λόγους δεν υπήρξε συμφωνία. 

2)Το βασικό πρόβλημα που βρήκε πλήθος αντιδράσεων από τις τράπεζες ήταν η πραγματική αποτίμηση των NPLs.
Οι τράπεζες κατά μέσο όρο έχουν πραγματοποιήσει προβλέψεις 55 με 58% επί των προβληματικών δανείων, αυτός είναι ο δείκτης κάλυψης δανείων με προβλέψεις. 
Αν υποθέσουμε ότι στα 100 ευρώ προβληματικού δανείου τα 55 ευρώ ήταν πρόβλεψη. 
Με ποια τιμή θα μεταφέρονταν τα προβληματικά δάνεια στην bad bank; 
Εκείνη την περίοδο οι τράπεζες δεν ήταν επαρκώς κεφαλαιοποιημένες. 
Άρα αν μετέφεραν στην bad bank σε τιμή χαμηλότερη των 45 του παραδείγματος μας θα έπρεπε να διενεργήσουν νέες προβλέψεις, άρα θα είχαν κεφαλαιακό πρόβλημα. 
Όμως την τρέχουσα περίοδο όπου οι τράπεζες είναι κεφαλαιοποιημένες θα μπορούσε να συμβεί το εξής. 
Οι τράπεζες να μεταφέρουν τα NPLs σε μια bad bank στην τιμή των 30 ας υποθέσουμε να υποχρεωθούν να διενεργήσουν νέες προβλέψεις άρα πίεση στα κεφάλαια. 
Μειώνοντας τα στοιχεία ενεργητικού οι τράπεζες θα μείωναν και το μέσο σταθμισμένο ενεργητικό που αυτό σημαίνει θα χρειάζονταν λιγότερα κεφάλαια για να διατηρούν επαρκείς δείκτες κεφαλαιακής επάρκειας. 
Για να το θέσουμε απλά. 
Σε μια συλλογική λύση για τα NPLs οι τράπεζες θα υποχρεώνονταν να διενεργήσουν ή να επανατιμολογήσουν τις προβλέψεις για επισφαλή δάνεια αλλά από την άλλη αυτό που θα έχαναν θα το κέρδιζαν μέσω της μεγάλης μείωσης του σταθμισμένου ενεργητικού.
Το πρόβλημα της πρόσθετης αύξησης των NPLs θα ήταν διαχειρίσιμο πρόβλημα χωρίς να χρειαστεί νέα ανακεφαλαιοποίηση αλλά οι τράπεζες θα είχαν διώξει από τους ισολογισμούς τους π.χ. 50 δισεκ. προβληματικά δάνεια. 
Όχι μόνο δεν υιοθετήθηκε η λύση αυτή αλλά για το 2016 οι τράπεζες έχουν υιοθετήσει επιθετική μείωση των νέων προβλέψεων. 

3)Στο παρελθόν είναι αληθές ότι υπήρχε και κεφαλαιακό ζήτημα για την bad bank, ποιος θα την χρηματοδοτήσει δηλαδή. 
Όμως η Ελλάδα έχει ακόμη από το τρίτο μνημόνιο κεφαλαιακό απόθεμα να χρησιμοποιήσει.
Η λύση της bad bank είναι στρατηγικά η καλύτερη η πιο αποτελεσματική.
Αντί λοιπόν να εξετάζονται λύσεις τύπου ενεργής διαχείρισης από τις τράπεζες ή πωλήσεις σε distress funds η Ελλάδα έχει ακόμη μια ευκαιρία να θέσει το θέμα της bad bank. 
Είτε τώρα, είτε σε 2 χρόνια όλοι θα κατανοήσουν ότι η συλλογική λύση είναι μονόδρομος.
 
18.02.2016