Προς εξαγγελία της ποινικής ασυλίας τραπεζικών στελεχών για δάνεια ο ΣΥΡΙΖΑ

Προς εξαγγελία της ποινικής ασυλίας τραπεζικών στελεχών για δάνεια ο ΣΥΡΙΖΑ

Οι δυο όψεις της πολιτικής ρητορικής που εισήγαγε ο ΣΥΡΙΖΑ αρχικά ως αντιπολίτευση και ακολούθως ως κυβέρνηση αντικατοπτρίζεται εμφανώς- πέραν των άλλων- και στο  ζητήματα της ασυλίας που θεσπίστηκε κατά το παρελθόν σε στελέχη του ΤΑΙΠΕΔ ή του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους που ενεπλάκησαν σε αποκρατικοποιήσεις.

Η σκληρή ρητορική ανήγαγε ουσιαστικά συλλήβδην αυτά τα πρόσωπα σε "αρχιδιαπλεκόμενους που εκποιούν έναντι πινακίου φακής τη δημόσια περιουσία και κάποιοι τους καλύπτουν". Δεν ήταν λίγες άλλωστε οι περιπτώσεις προσώπων που σύρθηκαν ως κατηγορούμενοι για αποφάσεις που έλαβαν με βάση εισηγήσεις και διαπομπεύθηκαν ταυτόχρονα "ως διαπλεκόμενοι".

Η ζωή όμως (και προφανώς οι συμφωνίες των μνημονίων, του τρίτου συμπεριλαμβανομένου) τα φέρνει έτσι ώστε ο ΣΥΡΙΖΑ είναι αυτός που θα εισηγηθεί σύντομα στη Βουλή νομοθετικές ρυθμίσεις που θα παρέχουν "αμνηστία" στα  στελέχη των τραπεζών για τις  περιπτώσεις αναδιάρθρωσης δανείων υπερχρεωμένων επιχειρήσεων.

Το θέμα αυτό που εξετάζεται το τελευταίο διάστημα προκειμένου να "προστατεύονται" τα τραπεζικά στελέχη και να μην κινδυνεύουν από ποινικές ευθύνες, φαίνεται ότι αποτέλεσε το αντικείμενο της συνάντησης που είχε χθες ο υπουργός Δικαιοσύνης Στ. Κοντονής με μέλη του προεδρείου της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών.

Το ερώτημα είναι βέβαια αν οι ρυθμίσεις αυτές κινούνται, σύμφωνα με εκτιμήσεις δικαστικών και νομικών κύκλων, προς τη σωστή κατεύθυνση. Η απάντηση είναι κατηγορηματικά "ναι" όμως η κατάφαση και η αναγκαιότητα νομοθέτησης δεν αφορά μόνο την τελευταία ρύθμιση για τα τραπεζικά στελέχη που υπερασπίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ αλλά και τις προηγούμενες που είχαν ακριβώς την ίδια φιλοσοφία και σκοπό και αφορούσαν κρατικούς λειτουργούς εντεταλμένους να κάνουν αυτά για τα οποία κατέληγαν να διώκονται. Το εξήγησε εξαιρετικά άλλωστε πρόσφατα ο ίδιος ο υπουργός Δικαιοσύνης Στ.Κοντονής:

Θέμα ηθικής τάξης
"Σχετικά με το θέμα της ευθύνης των στελεχών των τραπεζών και εν γένει όσων μετέχουν σε διαδικασίες διαμεσολάβησης και επίλυσης των διαφορών, υπάρχει πράγματι ένα ζήτημα: έχουμε συνηθίσει στην Ελλάδα, κάθε προσπάθεια διαμεσολάβησης να καταλήγει σε ένα πεδίο αντεγκλήσεων και αλληλοκατηγοριών, για αυτό ακριβώς και δεν έχουν ευοδωθεί. Εδώ πρέπει να δοθεί λύση και νομική κάλυψη, πράγμα που θα γίνει άμεσα γιατί είναι θέμα ηθικής τάξης. Δεν γίνεται κάποιος που έχει αναλάβει μια υπόθεση, στην παραμικρή διαφωνία να κινδυνεύει να εγκληθεί ότι δεν έκανε καλά τη δουλειά του ή ότι λειτούργησε εις βάρος των συμφερόντων του φορέα που εκπροσωπεί. Πρέπει όμως να ερευνήσουμε και να νομοθετήσουμε όλες τις ασφαλιστικές δικλείδες, ώστε να μη γίνεται μια θέση αντικείμενο καταδολίευσης συμφερόντων του φορέα που προΐσταται του λειτουργού. Γιατί δεν αποκλείεται αυτή η θέση να αποτελέσει μέσο παράνομου πλουτισμού. Η πολιτεία πρέπει να δίνει λύση στα προβλήματα. Είναι καθήκον μας να διασφαλίσουμε το θεσμό ούτως ώστε να λειτουργήσει απρόσκοπτα".

Διαπλοκή
Πάντως στην περίφημη "μαύρη βίβλο" των σκανδάλων που είχε εκδώσει ο ΣΥΡΙΖΑ το 2014 διαβάζουμε τον ορισμό που έδινε η τότε αντιπολίτευση (μέσω άρθρου που υπογράφει ο νυν υπουργός κ. Κοντονής) "ανάλογων" νομοθετημάτων, έστω και με την ευρεία έννοια του όρου:   "…..Η πρωτοβουλία αυτή είναι πολύπλευρη και κατατείνει σε καθεστώτα ποινικής ασυλίας. Είτε υπό τη μορφή του εκ των προτέρων (προληπτικού) αποκλεισμού της ποινικής δίωξης για συγκεκριμένα άτομα και ομάδες που ενέχονται στη σχέση εξουσίας και χρήματος, και ιδίως στις υποθέσεις "αμαρτωλών" συμβάσεων ή μορφών δημόσιας εκχώρησης προνομίων, όπως η Siemens, τα εξοπλιστικά προγράμματα, οι ιδιωτικοποιήσεις μέσω του ΤΑΙΠΕΔ κ.ά., είτε υπό τη μορφή της (κατασταλτικής) νομοθετικής παρέμβασης σε ήδη εκκρεμείς ποινικές δίκες προς την κατεύθυνση της παραγραφής, της αναστολής ή της παύσης της εκκρεμούς ποινικής δίωξης, της αμνήστευσης κατά την έννοια του άρθρου 47, παρ. 3 Συντάγματος κ.ά. Οι παρεμβάσεις αυτές είναι προκλητικές είτε υπό την έννοια της ακόμη φιλελεύθερης/ δικαιοκρατικής προβληματικής της ισονομίας, είτε υπό την πληρέστερη έννοια της συμπερίληψης κοινωνικών/ταξικών κριτηρίων όσον αφορά την κατανόηση του "καθεστώτος απαράδεκτων νομικών διακρίσεων" υπέρ των δωροδοκούμενων ανώτερων υπαλλήλων και των δωροδοκούντων ισχυρών κοινωνικών ομάδων, πολυεθνικών εταιρειών κ.λπ……

Η μνημονιακή κυβέρνηση έχει προωθήσει μια –σε βιομηχανική κλίμακα- γενικευμένη ποινική ασυλία των φορέων ενεργητικής και παθητικής δωροδοκίας αλλά και γενικότερα των κρατικών λειτουργών (της διοίκησης υπό την ευρύτερη έννοια), οι οποίοι διευκολύνουν, προωθούν ή νομιμοποιούν τις σχέσεις διαπλοκής και διαφθοράς. Ενδεικτικά αναφέρω τη σκανδαλώδη διάταξη του Πολυνομοσχεδίου του Μαρτίου 2014 για τη μετατροπή αδικημάτων δωροδοκίας από κακουργήματα (όταν η ζημία υπερβαίνει την αξία των 120.000 ευρώ) σε πλημμελήματα, αν η πράξη "δεν αντίκειται στα καθήκοντα του υπαλλήλου"), τις διατάξεις για την σε αρκετές περιπτώσεις ποινική ασυλία των μελών της διοίκησης του διαβόητου ΤΑΙΠΕΔ, το οποίο διαχειρίζεται κατά τρόπο πρωτοφανή τη συνταγματικά αναπαλλοτρίωτη "δημόσια κτήση", τις διατάξεις, οι οποίες προβλέπουν το ακαταδίωκτο των λειτουργών του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους ακόμη και για γνωμοδοτήσεις τους, οι οποίες εξυπηρετούν προφανώς οικονομικές και πολιτι-κές σκοπιμότητες (άρθρο 56 ν. 4170/2013), τις διατάξειςγια την αναστολή ποινικών διώξεων σε εκκρεμείς δίκες για μέλη διοικήσεων δημόσιων οργανισμών, δημόσιων επιχειρήσεων κ.ά. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ κατήγγειλε τις σχετικές μεθοδεύσεις και έδωσε σκληρό αγώνα για τη μη υπερψήφιση των σχετικών διατάξεων"

10.02.2017