Να μπει ένα τέλος στην πολιτικάντικη πολιτική

Η γενιά μου μεγάλωσε έχοντας ως όραμα να δει την Ελλάδα μια σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα. 

Αυτά που συμβαίνουν τελευταία, ιδίως από το καλοκαίρι και μετά, διαλύουν κάθε αυταπάτη περί σύγχρονου κράτους με υποδομές και κυρίως με καθεστώς πρόνοιας για τους πολίτες του. Έλλειψη δομών και σχεδιασμού, υποδομές υπό κατάρρευση και σε ανεπάρκεια, μη σωστή αξιοποίηση πόρων, σοβαρές ελλείψεις σε Παιδεία και Υγεία.

Ταυτόχρονα, εξαιτίας της οικονομικής κρίσης, η οποία μείωσε σωρευτικά το ΑΕΠ της χώρας πάνω από 20% από το 2010, όλες οι ελληνικές Περιφέρειες εμφανίζονται πλέον φτωχές, με βάση τα κοινοτικά κριτήρια.

Είναι πασιφανές ότι πρέπει να μπει ένα τέλος στην πολιτικάντικη πολιτική των υποσχέσεων με ισχνό ή και καθόλου αντίκρισμα. Για να πάψει να είναι ο ουραγός της Ευρώπης -και όχι μόνο- η χώρα χρειάζεται ένα πραγματικό restart. Να στοχεύσει στη συνεχή πρόοδο, βασισμένη σε μια ανταγωνιστικότητα ποιότητας και καινοτομίας και όχι υποβάθμισης των δικαιωμάτων των πολιτών.

Για να γίνει αυτό πράξη χρειάζεται ισχυρή πολιτική βούληση πραγματοποίησης των τομών και των προοδευτικών πολιτικών και οικονομικών μεταρρυθμίσεων που έχει ανάγκη η χώρα, στο πλαίσιο μιας πραγματικά προοδευτικής, σοσιαλιστικής και ρηξικέλευθης ατζέντας.

Χρειάζεται ένας ευρύς διάλογος μεταξύ όλων των πλευρών που πιστεύουν σε αυτόν τον στόχο (πολιτικοί φορείς, συνδικάτα, εθνικές συλλογικότητες) και θέλουν να συμβάλλουν στον ριζοσπαστικό και κοινωνικά δίκαιο εκσυγχρονισμό της χώρας, λαμβάνοντας υπόψη τις πραγματικές κοινωνικές ανάγκες.

Ένας διάλογος με συγκεκριμένα αποτελέσματα και όχι απλά ένα ακόμη επικοινωνιακό παιχνίδι. Ένας διάλογος που θα δρομολογεί και θα ρυθμίζει μια κοινωνικά ισορροπημένη μετάβαση στη νέα εποχή της 4ης Βιομηχανικής Επανάστασης (εφαρμογές ψηφιοποίησης, δικτύων και τεχνητής νοημοσύνης). Μεγιστοποιώντας τα αναπτυξιακά και κοινωνικά οφέλη. Μειώνοντας τις ανισότητες. Υπηρετώντας μια ανάπτυξη προσανατολισμένη στην απασχόληση με αξιοπρέπεια και προοπτική.

Αυτό βέβαια δεν θα συμβεί εάν οι σημερινές συλλογικότητες, που ανήκουν στον προοδευτικό δημοκρατικό χώρο, δεν επενδύσουν έμπρακτα και σε ευρεία κλίμακα στην ενεργό συμμετοχή νέων άφθαρτων και ικανών ανθρώπων, που είναι αναγνωρισμένοι στον χώρο δραστηριοποίησής τους και διαθέτουν κοινωνική ευαισθησία, πολιτική ενσυναίσθηση και όχι αλλεργία στην αξιοποίηση επιστημονικών εργαλείων και σύγχρονων πρακτικών.

Αυτό απαιτούν οι ανάγκες και οι προκλήσεις της σύγχρονης εποχής.

Αυτό είναι ένα από τα κρίσιμα στοιχήματα για όποιον πραγματικά θέλει να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο και να αποτελέσει φορέα αλλαγής και ανανέωσης της πολιτικής ζωής του τόπου.

Γιάννης Πούπκος

Οικονομολόγος, πρ. Αντιπρόεδρος της Νεολαίας των Ευρωπαϊκών Συνδικάτων

https://thecaller.gr/opinion/na-mpi-telos-stin-politikantiki-politiki/